Login:

Hasło:

Ostatnio dodane

2018.10.20
KONKURS!
Międzynarodowe Centrum Kultury zaprosza do udziału w konkursie &ldq ...

|czytaj|

2018.10.18
Nepal – kontynuacja
wykład gościnnywtorek | 23-10-2018 | godz. 13:15 | sala 108Zapraszamy na ...

|czytaj|

2018.10.18
odznaczenia dla pracowników WFP
Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie obchodzi 200-lecie. Przy okazji u ...

|czytaj|

2017.01.13
Colour Culture Science - księga abstraktów
Książka abstraktów wystąpień uczestników Międzynarodowej ...

|czytaj|

Polecane linki

|Więcej|

Start » Aktualności » Dzień Barwy

Piotr Francuz

2015.11.06, Bożena Groborz

Piotr Francuz
profesor doktor habilitowany



  • dyrektor Instytutu Psychologii KUL;

  • kierownik Laboratorium Psychoneurofizjologicznego i Studia HD przy Katedrze Psychologii Eksperymentalnej KUL;

  • autor unikatowych w kraju psychologicznych badań eksperymentalnych nad wpływem struktury mediów audiowizualnych na umysł odbiorcy;


Barwa, jako przedmiot badań neuroestetycznych

   Oglądanie dzieł sztuki, a w szczególności obrazów malarskich, stanowi wielką przyjemność dla wielu ludzi. Wolnym krokiem pokonują piętra i sale wystawowe galerii, zatrzymując się przed kolejnymi dziełami. Niektórym z nich poświęcają więcej czasu i uwagi, innym mniej. Co sprawia, że jedne obrazy budzą w nich żywsze emocje lub większe zainteresowanie niż inne? Na co patrzą i co widzą na tych barwnych płótnach?
Tradycyjne odpowiedzi na te pytania odwołują się do kategorii piękna lub do innej wartości artystycznej dzieła, która daje mu prawo do wystawienia w przestrzeni muzealnej. Czy oglądający je ludzie dostrzegają jednak właśnie te wartości, które stały się podstawą ich obecności w galerii? Prawdopodobnie zależy to od wielu czynników m.in. takich, jak np. wiedza, wrażliwość estetyczna lub zainteresowania. Niezależnie jednak od nich, wszystkich gości muzeum łączy jedno: są biologicznymi organizmami, zdolnymi do rejestrowania fal elektromagnetycznych o częstotliwościach w zakresie pasma światła widzialnego i przetwarzania ich za pomocą wyspecjalizowanych urządzeń złożonych z miliardów komórek nerwowych. Co więcej, owa neurobiologiczna maszyna, która leży u podstaw percepcji wizualnej jest nie tylko w posiadaniu odbiorców sztuki, ale również jej twórców. Obraz można bowiem porównać do ekranu, na który artysta rzutuje aktualny stan swojego umysłu za pomocą farb, zaś odbiorca próbuje odczytać jego sens. Między ich mózgami toczy się swoisty dialog, wymiana myśli wyrażona za pomocą sekwencji oglądów.
   Celem współczesnej neuronauki poznawczej jest odkrywanie zależności między funkcjonowaniem złożonych struktur neuronalnych a procesami poznawczymi człowieka. Poszukuje ona odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób mózg i współdziałające z nim zmysły tworzą różne stany umysłu, również takie, jak np. zainteresowanie dziełem sztuki lub poczucie obcowania z pięknem. Badania nad percepcją dzieł sztuki, w których barwa odgrywa podstawową funkcję, zbliżają nas do niektórych odpowiedzi na te pytania, ale dają coś jeszcze ważniejszego. Otóż, otwierają nam oczy na nowe wymiary widzenia rzeczywistości rzutowanej na płótno przez artystę w bezkompromisowym akcie kreacji.