Projekt stanowi próbę odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób projektować odzież zgodnie z ideą zrównoważonego rozwoju. W jego centrum znajduje się len – materiał znany od starożytności, trwały, oszczędny wobec zasobów, a jednocześnie otwarty na współczesne interpretacje. Opracowanie odnosi się do doświadczeń związanych z projektowaniem odzieży na dużą skalę, poddając krytycznej refleksji wybrane aspekty tego procesu i proponując podejście, w którym ubranie traktowane jest jako produkt długotrwały, wytwarzany lokalnie i zakorzeniony w kulturze.

W części analitycznej przedstawiono znaczenie wyboru materiału w kontekście projektowania zrównoważonego oraz uzasadniono rolę lnu jako odpowiedzi na współczesne wyzwania projektowe. Odwołano się do jego obecności w polskim przemyśle i tradycji ludowej, ze szczególnym uwzględnieniem regionu świętokrzyskiego. Zamiast dosłownych odniesień do stroju ludowego, analizie poddano jego strukturę, funkcję, konstrukcję oraz znaczenie kolorystyki.

Część projektowa obejmuje kapsułową kolekcję odzieży lnianej oraz koncepcję transparentnie działającej marki. Zaprojektowane formy są uniwersalne, posiadają szeroki zakres rozmiarowy, a dzięki regulacjom i odpinanym elementom – inspirowanym strojem ludowym – mogą być użytkowane na różne sposoby. Całość została pomyślana tak, aby ubrania mogły towarzyszyć użytkownikowi przez lata, zarówno w codziennych, jak i bardziej formalnych sytuacjach.

Proces projektowy oparto na wywiadach, działaniach warsztatowych, badaniach muzealnych oraz metodach projektowania zorientowanego na użytkownika. Uzupełnieniem projektu są działania edukacyjne oraz papierowa „Ubieranka”, która w przystępny sposób przybliża źródła inspiracji. Len zostaje tu potraktowany zarówno jako surowiec, jak i symbol – umożliwiający projektowanie blisko ciała i miejsca, w sposób odpowiedzialny, lokalny i świadomy.